Connect with us

Δημοσιεύθηκε

/

Η νομπελίστας Olga Tokarczuk γεννήθηκε το 1962 και σήμερα ζει στην πόλη Βρότσλαβ. Από το 1989, όταν δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή, παράλληλα με το κυρίως επάγγελμά της, της ψυχολόγου και ψυχοθεραπεύτριας, έχει αναδειχθεί σε μία από τις πιο καταξιωμένες και επιφανέστερες προσωπικότητες των σύγχρονων πολωνικών γραμμάτων.

Έχει γράψει μυθιστορήματα και συλλογές διηγημάτων. Το 2018, κέρδισε το Διεθνές βραβείο Μπούκερ για το μυθιστόρημά της Πτήσεις.Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας για το έτος 2018 (βραβεύτηκε το 2019)

Πολλά από τα έργα της έχουν αποτελέσει τη βάση για θεατρικά κείμενα και κινηματογραφικά σενάρια. Έχει διακριθεί δύο φορές με την κορυφαία λογοτεχνική διάκριση της πατρίδας της, με το Βραβείο Nike, ενώ έχει λάβει πλήθος ευρωπαϊκών διακρίσεων. Η γραφή της συνδυάζει ιστορία και μυθοπλασία, και αντανακλά την προσήλωσή της στον Καρλ Γιουνγκ. 

Πρίν λίγες μέρες δημοσίευσε στο φημισμένο περιοδικό New Yorker, ένα συγκλονιστικό κείμενο, που ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες θεωρείται “το κείμενο της εποχής του κοροναϊού”.

Σας το παραθέτουμε αποσπασματικά μεταφρασμένο και τα συμπεράσματα δικά σας.

Γράφει η Olga Tokarczuk:

Είχα την αίσθηση από πάντα σχεδόν ότι ο κόσμος είναι υπερβολικά πολύς, υπερβολικά γρήγορος, υπερβολικά έντονος, υπερβολικά θορυβώδης. Συνεπώς δεν βιώνω κάποιο «τραύμα απομόνωσης» και δεν μου είναι καθόλου δύσκολο να μη συναντώ άλλους ανθρώπους.

Δεν λυπάμαι που έκλεισαν τα σινεμά. Μου είναι εντελώς αδιάφορο που τα εμπορικά κέντρα έβαλαν προσωρινό λουκέτο. Ανησυχώ και στενοχωριέμαι, φυσικά, όταν σκέφτομαι όλους τους ανθρώπους που χάνουν τις δουλειές τους.

Όταν όμως έμαθα για την επερχόμενη καραντίνα, ένιωσα κάτι σαν ανακούφιση. Ξέρω ότι πολλοί άνθρωποι ένιωσαν το ίδιο, ακόμα κι αν ένιωθαν επίσης και κάποια ντροπή γι’ αυτό. Η εσωστρέφειά μου, τόσα χρόνια στραγγαλισμένη και κακοποιημένη από τους υπερδραστήριους εξωστρεφείς, τίναξε τη σκόνη από πάνω της και βγήκε από την ντουλάπα…

Η ζωή συνεχίζεται, όπως συνεχίζεται, αλλά με έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό.

Τακτοποίησα επιτέλους την ντουλάπα μου και μάζεψα πλήθος διαβασμένες εφημερίδες για να τις πάω στον κάδο ανακύκλωσης. Πήρα το ποδήλατό μου από το μαγαζί που το είχα παρατήσει για επισκευή. Άρχισα να απολαμβάνω πιο πολύ το μαγείρεμα.

Διαφήμιση

Μου έρχονται διαρκώς στο μυαλό εικόνες από τα παιδικά μου χρόνια.

Υπήρχε τόσο πολύ περισσότερος χρόνος τότε, και μπορούσες να τον «χαραμίσεις» και να τον «σκοτώσεις», ξοδεύοντας ώρες με το να χαζεύεις απλά έξω από το παράθυρο, να παρατηρείς τα μυρμήγκια, να κρύβεσαι κάτω από το τραπέζι και να φαντάζεσαι ότι είσαι σε κιβωτό ή απλά να ξεφυλλίζεις την εγκυκλοπαίδεια.

Μήπως τελικά έχουμε επιστρέψει στον φυσιολογικό ρυθμό της ζωής;

Μήπως ο ιός δεν αποτελεί διατάραξη της κανονικότητας, αλλά ακριβώς το αντίθετο – μήπως δηλαδή αφύσικος ήταν ο φρενήρης κόσμος πριν από τον ιό;

Στο κάτω-κάτω ο ιός ήταν αυτός που μας υπενθύμισε αυτό το οποίο αρνιόμασταν με τόσο πάθος: ότι είμαστε ευάλωτα πλάσματα φτιαγμένα από το πιο λεπτό υλικό.

Ότι πεθαίνουμε – ότι είμαστε θνητοί. Ότι δεν μας διαχωρίζει από τον υπόλοιπο πλανήτη η «ανθρωπιά» ή η εξαιρετικότητά μας. Ότι ο κόσμος είναι ένα είδος μεγάλου δικτύου στο οποίο εμπλεκόμαστε ποικιλοτρόπως, συνδεδεμένοι με τα υπόλοιπα όντα με αόρατα νήματα επιρροής και εξάρτησης.

Ότι ασχέτως της απόστασης που χωρίζει τις πατρίδες μας ή τις γλώσσες που μιλάμε, ή το χρώμα του δέρματός μας, υποκύπτουμε στις ίδιες ασθένειες, μοιραζόμαστε τους ίδιους φόβους, πεθαίνουμε με τον ίδιο θάνατο.

Ο ιός μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι όσο αδύναμοι και ευάλωτοι κι αν νιώθουμε μπροστά στον κίνδυνο, περιτριγυριζόμαστε επίσης από ανθρώπους που είναι πιο ευάλωτοι, και για τους οποίους η βοήθειά μας είναι απαραίτητη. Μας υπενθύμισε πόσο ευπαθείς είναι οι ηλικιωμένοι γονείς μας και πόσο έχουν ανάγκη την φροντίδα μας.

Μας υπέδειξε ότι οι φρενήρεις ρυθμοί που κινούμαστε θέτουν σε κίνδυνο τον κόσμο μας. Και ανέδειξε ένα ερώτημα το οποίο σπανίως έχουμε το κουράγιο να κάνουμε στον εαυτό μας: Τι είναι ακριβώς αυτό για την αναζήτηση του οποίου συνεχίζουμε να αναλωνόμαστε; Ο φόβος μήπως μολυνθούμε μας υπενθύμισε τις φωλιές όπου μεγαλώσαμε και όπου νιώθουμε ασφαλείς.

Σε μια τέτοια περίσταση, ακόμα και οι πιο επιμελείς και ακούραστοι ταξιδιώτες θα αναζητήσουν κάποιο είδος σπιτιού. Την ίδια ώρα, μας αποκαλύφθηκαν θλιβερές αλήθειες – όπως ότι σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή κινδύνου, οι σκέψεις μας υποχώρησαν για άλλη μια φορά στο περιορισμένο και αποκλειστικό πεδίο των εθνών και των συνόρων.

Διαφήμιση

Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, έχουμε δει όλοι μας πόσο αδύναμη είναι στην πράξη η ιδέα μιας ευρωπαϊκής κοινότητας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει εγκαταλείψει τον αγώνα, αναθέτοντας αποφάσεις ύψιστης κρισιμότητας στα εθνικά κράτη.

Οι παλιοί σωβινισμοί έχουν επιστρέψει, φέροντας μαζί τους τον διαχωρισμό ανάμεσα σε «εμάς» και στους «ξένους» – με άλλα λόγια όλα αυτά εναντία στα οποία πολεμήσαμε τόσες δεκαετίες με την ελπίδα ότι δεν θα διαμορφώσουν ποτέ ξανά τη σκέψη μας. Ο φόβος του ιού μεταφέρει την αταβιστική πεποίθηση ότι πρέπει το φταίξιμο να πέσει στους ξένους, ότι αυτοί εισήγαγαν την απειλή.

Στην Ευρώπη, ο ιός είναι «από αλλού». Εδώ στην Πολωνία, όποιος επιστρέφει από το εξωτερικό, θεωρείται ύποπτος. Ο ιός μας υπενθυμίζει ότι τα σύνορα ζουν και βασιλεύουν.

Πολύ φοβάμαι επίσης ότι ο ιός θα μας θυμίσει έντονα μια άλλη παλιά αλήθεια: πόσο δεν είμαστε καθόλου ίσοι. Κάποιοι από μας θα πετάξουν με ιδιωτικά αεροπλάνα σε μακρινά νησιά ή σε πολυτελή καταφύγια στα βουνά, την ώρα που οι περισσότεροι θα παραμείνουν στις πόλεις, κάποιοι θα πρέπει να φροντίζουν για τη λειτουργία των σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας, κάποιοι θα πρέπει να δουλεύουν στα καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης ή στα νοσοκομεία, ρισκάροντας τη ζωή τους.

Κάποιοι θα βγάλουν χρήματα από την πανδημία και κάποιοι άλλοι θα χάσουν τα πάντα. Πιστεύουμε ότι μένουμε σπίτι και διαβάζουμε βιβλία ή βλέπουμε τηλεόραση, αλλά στην ουσία, καθώς σιγά-σιγά συνειδητοποιούμε ότι τίποτα δεν θα είναι πια το ίδιο, προετοιμάζουμε τον εαυτό μας για τη μάχη που θα δοθεί με διακύβευμα μια νέα πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε καν να φανταστούμε…

Μπροστά στα μάτια μας εξατμίζεται ο καπνός από το πολιτισμικό παράδειγμα που μας διαμόρφωσε τα τελευταία διακόσια χρόνια: ότι είμαστε οι πρωτομάστορες της δημιουργίας, ότι μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, ότι ο κόσμος μας ανήκει. Μια νέα εποχή πλησιάζει.

Από το κείμενο της Όλγκα Τοκάρτσουκ που δημοσιεύτηκε στο New Yorker με τίτλο “A New World Through My Window”

{loadmoduleid 633}

Πηγή: NewYorker

 

Διαφήμιση

GHOSTFILM MEDIA PRODUCTION

Εταιρικά Βίντεο

VIRAL NEWS

Η Μπαρτσελόνα έκλεισε τη συμφωνία χρηματοδότησης του «Espai Barca» Η Μπαρτσελόνα έκλεισε τη συμφωνία χρηματοδότησης του «Espai Barca»
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ1 έτος πριν

Η Μπαρτσελόνα έκλεισε τη συμφωνία χρηματοδότησης του «Espai Barca»

To σχέδιο προβλέπει 20 επενδυτές με 1,450 δισ. ευρώ, ποσό που καλύπτει το κόστος των εργασιών του σχεδίου

Λισαβόνα: Ακτιβιστές μάζεψαν 650.000 αποτσίγαρα και τα στοίβαξαν σε πλατεία Λισαβόνα: Ακτιβιστές μάζεψαν 650.000 αποτσίγαρα και τα στοίβαξαν σε πλατεία
ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ1 έτος πριν

Λισαβόνα: Ακτιβιστές μάζεψαν 650.000 αποτσίγαρα και τα στοίβαξαν σε πλατεία

Ακτιβιστές για την προστασία του περιβάλλοντος συνέλεξαν περίπου 650.000 αποτσίγαρα και τα στοίβαξαν την Κυριακή σε μια πλατεία, στο κέντρο...

Ο αθλητής Franz Müllner τράβηξε ένα τρένο 81 τόνων για δέκα μέτρα και 60 εκατοστά σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ. Ο αθλητής Franz Müllner τράβηξε ένα τρένο 81 τόνων για δέκα μέτρα και 60 εκατοστά σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ.
ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ1 έτος πριν

Franz Müllner: Τράβηξε τρένο 81 τόνων για δέκα μέτρα

Ο αθλητής Franz Müllner τράβηξε ένα τρένο 81 τόνων για δέκα μέτρα και 60 εκατοστά σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ

Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο 4» Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο 4»
YOUTUBE1 έτος πριν

Η Χάρις Αλεξίου στον καναπέ του «Στούντιο 4»

Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε καλεσμένη στο «Στούντιο 4» και μίλησε για την πορεία της στο τραγούδι, την οικογένειά της και...

Ο αισθησιακός χορός της Heidi Klum, που αναστάτωσε τους θαυμαστές της στο Instagram Ο αισθησιακός χορός της Heidi Klum, που αναστάτωσε τους θαυμαστές της στο Instagram
SOCIAL NEWS1 έτος πριν

Heidi Klum: Το supermodel έβαλε “φωτιά” στο Instagram τον αισθησιακό χορό του

Ο αισθησιακός χορός της Heidi Klum, που αναστάτωσε τους θαυμαστές της στο Instagram. Δείτε την ανάρτηση του supermodel

Διαφήμιση

ΑΡΕΣΟΥΝ